Ferrari wint Franse GP door pitstops

Gepubliceerd op 04 juli 2004 door Jo Vleugels

In een wedstrijd die compleet op de computer werd uitgevochten wist Ferrari als winnaar uit de bus te komen. De auto, bemand door Michael Schumacher won de wedstrijd. Het had net zo goed Barrichello kunnen zijn, want met racen had het weinig te maken, puur met strategie. Na een korte podiumceremonie was het dan ook Ross Brawn die de meeste felicitaties in ontvangst mocht nemen. En dat is eigenlijk niet waar autosport voor bedoeld is. Een extra (vierde) pitstop moest Ferrari uiteindelijk de overwinning brengen.


Schumacher, Alonso en Barrichello op het podium

De enige man die nog enig tegenwicht aan de Scuderia's kon geven was Alonso in de Renault. Alonso pakte direct de leiding van de wedstrijd en wist dat ook goed vol te houden. Tijdens de vrije ronden die Alonso had omdat Schumacher vroeger een pitstop moest maken bleek de Spanjaard nog niet de agressie te kunnen opbrengen die een toekomstige winnaar nodig heeft. Alonso kon dan ook niet genoeg secondes winnen in die ronden waar Schumacher elke keer laat zien dat hij dat wel kan. Toch was Renault zonder meer de sterkste tijdens deze wedstrijd. Het Ferrari team schrok van Alonso die snel de leiding kon nemen, houden en vooral lang kon doorrijden in de eerste stint. Hierdoor werd tijdens de race door Ferrari voor een risicovolle en agressieve methode gekozen: het inzetten van een vier-stops strategie.


Start op Magny-Cours

De start leverde geen noemenswaardige problemen op. 'Man van de start' was zonder meer Jarno Trulli die bijzonder kundig de twee eerste bochten nam. Aan het slot van de wedstrijd brak hem dat weer op. Door de saaie optocht dutte Trulli vlak voor de laatste bocht in en gaf op een bijzonder knullige manier een zekere podiumplaats weg aan Barrichello.

Bij Williams reed men een erg moeilijke wedstrijd. Montoya bleek bijna de hele wedstrijd problemen te hebben met zijn nek, een overblijfsel van de crash op vrijdag. Volgens zijn zeggen reed hij een erg pijnlijke race. Ook liet de traction control hem een keer in de steek waardoor hij even een uitstapje buiten de baan maakte. Gené mist toch nog wat race ervaring om van goede testrijder ook een goede race coureur te worden. Hij wist bijvoorbeeld bij de start maar moeilijk weg te komen.

De McLaren's hebben de aansluiting met de top nog niet gevonden, maar komen wel weer prima mee in het middenveld zonder uit te vallen. En dat is weer een goed nieuw begin.


70 rondjes zonder inhaalpoging

Zeer diepe onvoldoendes waren er voor Jenson Button, Mark Webber, Jarno Trulli, David Coulthard en Kimi Raikkonen. Deze racers wisten de plaatsen 4 tot en met 9 te rijden met een uiteindelijk verschil van slechts 20 seconden en dat zonder een enkele inhaalpoging te wagen. Dat kan men minachting voor het publiek noemen. Dat kan niet op auto's of circuits teruggevoerd worden. Maar liefst 70 ronden zo kort op elkaar rijden en geen enkele keer proberen een plaats te winnen toont te weinig agressie, te weinig racebloed bij de heren.

Vechtlust was er enkel te bekennen bij Rubens Barrichello die dan ook met zijn derde plek op het podium bijzonder blij was.


Ploffende motor...Sato is er altijd bij!

Uitvallers waren er maar heel weinig. Sato blies zijn Honda motor in de 16e ronde op en Baumgartner wist de Minardi niet op de baan te houden. Verder wist elke coureur zijn auto veilig thuis te brengen.

Uit het oogpunt van autosport valt er nauwelijks meer te vertellen over deze wedstrijd. Voor de liefhebbers van strategie kon het eigenlijk wel een mooie wedstrijd genoemd worden. Publiek dat naar de wedstrijd gaat om gevechten op het scherpst van de snee te zien kwam bedrogen uit.

Tot slot mag vermeld worden dat de Franse televisieregie dit jaar beneden peil was wat de wedstrijd zeker nog minder deed leken dan hij in werkelijkheid was. Dat daarbij in het Nederlandse commentaar woorden werden gebruikt waarvoor ze enkele jaren geleden het scherm op zwart gezet zouden hebben wijten we dan ook maar aan de frustratie van de wedstrijd.

Jo Vleugels