Op stap met Peter van Egmond

Gepubliceerd op 15 maart 2017 door Johan Peeters

Formule 1-fotograaf Peter van Egmond is de enige Nederlandse fotograaf die al jaren alle GP’s bezoekt, inclusief de testdagen voorafgaand aan het nieuwe seizoen. Verstappen.nl kreeg in Barcelona de mogelijkheid enkele dagen met de 61-jarige man uit Veenendaal op te trekken en daarmee een kijkje in de keuken te nemen bij deze ervaren autosportfotograaf.

In een ver verleden raakte de jonge Peter besmet met het autosportvirus. Samen met zijn vader en broers bezocht hij vaak het Circuit Park Zandvoort. In tegenstelling tot zijn metgezellen, die langzamerhand allemaal afhaakten, bleef Peter naar het circuit gaan. Hij probeerde het zelfs even als coureur, maar nadat hij zijn auto total-loss had gereden viel zijn droom, om het in de autosport ver te schoppen, in duigen. “Ik had geen raceauto meer maar gelukkig nog wel mijn licentie, daarmee mocht ik rondom de baan komen en dat heeft mij voordeel opgeleverd. Van mijn moeder leende ik een kleine compact camera en daarmee is het allemaal begonnen."

Het leven van een Formule 1-fotograaf is veel minder glamoureus dan je op voorhand zou denken. “Ik heb weliswaar van mijn hobby mijn beroep kunnen maken en het lijkt voor veel mensen een droombaan. Maar men vergeet hierbij dat je veel van huis bent en dat het hard werken is om een boterham te verdienen”, aldus Peter. “Ik heb gelukkig een aantal vaste opdrachtgevers waaronder het blad Formule 1 en Exact. Vorig jaar was ik alleen aan reis- en verblijfskosten en apparatuur al een bedrag kwijt waar je een prachtige auto van kan kopen.” Een grote selectie van de foto’s die Peter door de jaren heen maakte zijn te bestellen via zijn eigen website www.petervanegmond.nl.

Dat het vak van Formule 1-fotograaf niet zonder risico is ondervond Peter aan levende lijve. Hij maakte in 1993 de crash van Gerhard Berger aan het einde van de kwalificatie voor de Italiaanse Grand Prix op het circuit van Monza van nabij mee. Hij vertelt: "Ik was door mijn lens aan het kijken en zocht naar een naar het publiek zwaaiende Jean Alesi. Op dat moment hoorde ik iets en toen ik over mijn camera keek om te zien wat er aan de hand was, zag ik Berger in zijn Ferrari vlak voor mijn neus met 250 kilometer per uur door het grind ploegend de bandenstapels in vliegen. Alesi lette niet op en was zo druk met zwaaien naar het publiek dat hij niet merkte dat Berger nog in zijn snelle ronde zat. Ik zag daar later de televisiebeelden van terug. Dan zie je iedereen om mij heen vallen omdat zij die auto wel aan zien komen en omdat ik het pas zo laat zag, ben ik de enige die overeind blijft staan." Beelden van deze crash zijn hier te zien.

Het mooiste moment beleefde Peter vorig jaar in Barcelona op het moment dat Max Verstappen zijn allereerste Grand Prix in de Formule 1 won. “Ik heb mijn hele carrière gehoopt ooit nog eens na een Grand Prix het Wilhelmus te horen.” Met betraande ogen klikte hij op zijn fototoestel voor de juiste foto. “Ik heb daar echt met een brok in mijn keel gestaan. Ik heb veel bewondering voor Max. Mijn zoon is zes maanden ouder en daardoor kan ik mij goed in hem verplaatsen. Wat Max presteert is onmenselijk en hij blijft er zo ongelooflijk nuchter onder. Dat is echt schitterend om te zien."

“Als ik aan het moment terugdenk dat Max daar met het volkslied voor de Nederlandse vlag staat, krijg ik weer kippenvel. Veel mensen zullen het niet begrijpen, maar dat maakt mij niets uit. Ik was erbij toen Max won en genoot met grote teugen van dat historisch moment. Dat vervolgens ook mijn foto's overal opduiken, is natuurlijk ook prachtig."